• galaxy
  • galaxy
  • galaxy


وی افزود: زمانی که ما استانداردهای خارجی را برای صنایع داخلی ترجمه می‌کنیم باید مولفه‌هایی که در کشور با آن روبه‌رو هستیم را درنظر گرفته و همچنین باید در نظر بگیریم که مواد اولیه را با چه استانداردی در کارخانه‌ها بپذیریم. متاسفانه اگر این تفکر را داشته باشیم که با استفاده از فرآیندها کیفیت مواد اولیه را به سطح مطلوب می‌رسانیم، اشتباه است به همین دلیل اگر قرار باشد استاندارد را در صنایع غذایی لحاظ کنیم باید زنجیره کیفیت را درنظر داشته باشیم. نکته دیگر اینکه باید استانداردهای مناسب برای مواد غذایی تدوین کنیم تا روش‌های تشخیص استانداردهای جایگزین را بدانیم. به این معنی که اگر تولیدکننده‌ای استاندارد و فرمول تولید ما را برداشت و با تقلب پنهان در تولیدات خود مواجه شدیم بتوانیم استاندارد جایگزین برای آن داشته باشیم؛ چراکه احتمال شناسایی ترکیبات تولیدی از سوی متقلبان وجود دارد. از این رو باید قابلیت شناسایی ترکیبات مشابه تولیدی را داشته باشیم. 
اسماعیل‌زاده‌کناری در پاسخ به این سوال که راهکار افزایش کیفیت و استاندارد در صنایع غذایی چیست، بیان کرد: در درجه نخست باید فرهنگ کیفیت را مصرف‌کننده خود تشخیص دهد به این معنی که نباید فقط به نشان(برند) در محصول تولیدی توجه کند. آگاهی مصرف‌کننده قسمتی از برآورد مقیاس کیفیت و استاندارد است. البته باید این نکته را هم درنظر گرفت که استانداردها موضوع و مقوله‌ای نسبی است. نکته دیگر اینکه سازمان استاندارد هم باید کیفیت یک محصول را اعلام کند. در کنار آن استقبال عمومی برای یک محصول تولیدی غذایی بسیار بیشتر از تغییرات نشان(برند) می‌تواند حائزاهمیت باشد.

 


استاندارد هم بودجه می‌خواهد
محمدحسین حدادخداپرست، استاد دانشگاه فردوسی مشهد و کارشناس صنایع غذایی در گفت‌وگو با صمت عنوان کرد: متاسفانه استاندارد و کیفیت صنایع غذایی به دلیل سرمایه‌گذاری کم در این حوزه پایین است. بسیاری از مشکلات صنایع غذایی با پول حل می‌شود. متاسفانه تولیدکنندگان صنایع غذایی سوددهی لازم را ندارند و از این‌رو نیاز به بودجه و سرمایه دارند. علاوه بر اینکه علم تولید در صنایع غذایی در کشور ما وجود ندارد.


هم تجربه هم تخصص
رضا فرهمندپور، استاد دانشگاه و کارشناس صنایع غذایی در گفت‌وگو با صمت تصریح کرد: مقوله استاندارد نسبی است. ما در استانداردها نیاز داریم که از قوانین پیروی کنیم. قوانین بر مبنای استانداردهای خارجی نوشته شده که در کشور ما قابل اجرایی شدن نیست. از این‌رو بسیاری از استانداردها تنها در کاغذ قابل ثبت شدن هستند و قابلیت اجرایی ندارند. البته زمانی که قوانین استاندارد در کنار تجربه صنعتگران قرار می‌گیرد بازخورد مناسبی از آن استناد می‌شود. در مجموع در برخی موارد استانداردها رعایت می‌شود و در برخی موارد نمی‌شود. از این رو باید ببینیم که معیار استاندارد چیست. 
وی در پاسخ به این سوال که چه مولفه‌هایی برای بالا بردن سطح استاندارد به کار می‌رود، گفت: پیشنهاد من این است که در نوشتن استانداردها از افراد و تولیدکنندگان آن محصول خاص هم استفاده شود. به‌طور معمول زمانی که می‌خواهند استاندارد یک محصول را بنویسند افرادی را از دانشگاه دعوت می‌کنند که زمینه کار را نمی‌دانند یا فقط امضای‌شان پایین برگه استاندارد است، بنابراین از کسانی که تجربه تولید صنعتی دارند باید استفاده شود. از این رو باید علم و تخصص تلفیق شود تا بتوانیم مقوله استاندارد و کیفیت را در کشور بومی‌سازی کنیم.


ایجاد یک مرجع بی‌طرف
ابوالحسن خلیلی، فعال اقتصادی و عضو کمیسیون اتاق بازرگانی نیز به صمت گفت: ضابطه‌های استاندارد ملی به گونه‌ای است که دستگاه‌های نظارتی مختلف و متخصصان آن بخش دور هم جمع می‌شوند و با یک نگاه حداقل‌های استاندارد در همه واحدهای تولید را تبیین می‌کنند. در این استانداردهای ملی تدوین شده امکان بازنگری و تجدیدنظر وجود دارد. همچنین تدوین و ابلاغ استانداردهای ملی با آخرین ضابطه‌های کیفیت همخوانی دارد. 
خلیلی با بیان اینکه مقوله استاندارد و کیفیت صنایع غذایی از نگاه بخش‌های مختلف متفاوت است، ابراز کرد: مقوله استاندارد از نگاه واحدهای تولیدی این است که باید نشان(برند)سازی کنند و محصول تولیدی خود را بیش از کالاهای مشابه در جامعه ارائه دهند. البته تولیدکنندگان و صنعتگران باید تلاش کنند که استانداردهای ملی را تقویت و استانداردهای کارخانه‌ای را نیز تدوین کنند. در این صورت است که مصرف‌کننده هم به محصول تولیدی اطمینان پیدا خواهد کرد. 
این عضو کمیسیون اتاق بازرگانی افزود: تعریف استاندارد صنایع غذایی از نگاه مصرف‌کنندگان متفاوت است چراکه عموم مردم سطح آگاهی متفاوت دارند و آن جایگاهی که باید از صنایع غذایی در ذهن مصرف‌کننده باشد وجود ندارد. از این رو صنعتگران باید اطلاع‌رسانی بیشتری برای محصول تولیدی خود انجام دهند. چراکه مصرف‌کننده اطلاعات زیادی از نشان استاندارد بر محصولات خود نداشته و همچنین از چگونگی تضمین محصولات تولیدی اطلاع ندارد. 
خلیلی با اشاره به اینکه برای بررسی دقیق استاندارد صنایع غذایی باید کیفیت تولید محصولات تولید پایش شود، گفت: ارائه گزارش‌های دوره‌ای از محصولات تولیدی مشابه باید انجام شود. باید مصرف‌کننده این اطمینان را داشته باشد که مرجعی محصولات تولیدی را آزمایش می‌کند و استانداردهای مختلف کنترل و نتیجه آن گزارش داده می‌شود. 
وی با بیان اینکه مرجع تعیین استاندارد دوره‌ای صنایع غذایی را در کشور نداریم، افزود: بررسی سطح استاندارد و گزارش‌های کیفیت محصولات صنایع غذایی باید از سوی یک سازمان بی‌طرف انجام شود که دارای آزمایشگاه تشخیص کنترل هم باشد. این موضوع باعث اطمینان مصرف‌کننده به صنایع غذایی کشور می‌شود. به علاوه اینکه استمرار گزارش‌ها به بهبود کیفیت محصولات صنایع غذایی می‌انجامد.

 


انواع استاندارد در صنایع غذایی
استاندارد یعنی تضمین کیفیت؛ به‌طور کلی استاندارد به ۴ دسته تقسیم می‌شود؛ کارخانه‌ای، ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی. 
استاندارد کارخانه‌ای حاصل و شامل اتفاق نظرات بخش‌های مختلف یک کارخانه تولیدی در زمینه طراحی، تولید، کنترل و سایر عملکردهاست. تدوین و اجرای استاندارد کارخانه‌ای از سوی موسسات و کارخانه‌های صنعتی به‌عنوان یک موضوع مهم و اصلی مورد توجه قرار گرفته است. علاوه بر مزایای فراوان تدوین این اسناد، اجرای سیستم بروزرسانی و بازنگری استانداردهای کارخانه‌ای همگام با توسعه و پیشرفت‌های فنی در عمل زمینه همراه بودن هر سند را با آخرین فناوری‌های موجود فراهم می‌سازد. استانداردهای کارخانه‌ای خود به ۲ دسته یعنی استانداردهای فنی و تکنیکی و استانداردهای اجرایی و مدیریتی تقسیم می‌شوند. 
 استاندارد کارخانه‌ای در محدوده سطح کارخانه، استاندارد ملی در محدوده سطح کشور، استاندارد منطقه‌ای در محدوده چند کشور و استاندارد بین‌المللی در کل کشورهای جهان کاربرد دارد. در صنایع غذایی استاندارد کارخانه‌ای بیشتر مدنظر است. به گزارش ایرنا، سیستم استاندارد کارآمد مواد غذایی که از آن با نام اختصاری «HACCP» یاد می‌شود، موثرترین راه برای ایمنی مصرف مواد غذایی است که اجرای آن در بسیاری از واحدهای صنایع غذایی کشورهای پیشرفته صنعتی با موفقیت روبه‌رو بوده است. این سیستم به مصرف‌کنندگان فرآورده اطمینان می‌دهد که مدیران تولیدی دارای توان علمی و فنی لازم بوده و در قبال سلامت آنها احساس مسئولیت داشته‌اند. برقراری این سیستم همچنین به کارکنان انگیزه‌های رفتاری برای رعایت مسائل بهداشتی را می‌دهد. اگر کالایی دارای استاندارد باشد در بخش توزیع و مدیریت بازرگانی، با مشکلات کمتری روبه‌رو می‌شود. به همین منظورلازم است وزارت صنعت، معدن و تجارت پیگیری‌های سخت‌تری درباره استانداردسازی و افزایش کیفیت کالاهای تولیدی و وارداتی و نیز جلوگیری از ورود کالاهای بی‌کیفیت داشته باشد

اخبار و رویدادها

زمینه های مشاوره ای

پیوندهای مفید

خبرنامه